Laten we starten met de feiten :

Iris van der Reijden, geboren in 1955 ( goed bouwjaar ) geboren en getogen in Amsterdam.Het eerste deel van mijn identiteit : Amsterdamse. Hou van Amsterdam.

Ging naar het Vossius Gymnasium , Bêta ( met slechts twee andere meisjes in de klas) Vader chirurg, moeder verpleegkundige. Grootvader directeur van een van de 2 academische ziekenhuizen in Amsterdam, grootmoeder een van de eerste vrouwelijke apothekers. Woon nu in die buurt. In het midden van het oudste deel van Amsterdam.

Ging : ‘de verpleging in’ , nadat ik drie keer uitgeloot was voor medicijnen. Verloor mijn hart aan het vak. Houd van het speciale contact met mensen die door een kwetsbare periode in hun leven gaan. Ook dat is een deel van mijn identiteit geworden.

Werd al op jonge leeftijd hoofdzuster, net 25 jaar oud. Bracht 30 jaar door in management en directie functies, in het ziekenhuis, in de gehandicaptenzorg, de ouderenzorg; leidinggevend aan verpleeghuizen, verzorgingshuizen, woonvormen en thuiszorgteams. Vanaf de 1e functie in de ouderenzorg geboeid door ( de zorg voor) mensen met dementie en hun naasten.

Na die 30 jaar besloot ik ontslag te nemen. Inmiddels was ik regiodirecteur, met zo’n 600 FTE op heel veel locaties. Ik besloot : genoeg is genoeg. Er zijn grenzen!
De mijne : mezelf niet meer herkennen in het werk dat ik deed, zover af van het primaire proces, en last hebbend van ” in het systeem gezogen te worden.” 
Ja, ik was succesvol in zakelijk opzicht, en ja, ik was ook verantwoordelijk voor vernieuwing in de huisvesting voor kwetsbare mensen, maar niets leek echt duurzaam. Een volgende reorganisatie, een volgende verandering in het bestuur…

Deed een super coach opleiding bij het Tavistock Institute in Londen ( coaching for Leadership & professional development)

Vervolgens werk van perspectief veranderd, van de aanbiederskant, naar de cliëntenkant. 
Schakelde tussen uitvoerend werk ( o.a. begeleider lotgenotengroepen, coach van naasten van mensen met dementie, kroegbaas Alzheimercafé ) coachen van leidinggevenden EN bestuurlijk werk, bij Cliëntenbelang Amsterdam en de Vrijwilligers Academie Amsterdam

Op mijn 63 e in vaste dienst gekomen bij FamilySupporters Amsterdam. Mijn BIG registratie weer gehaald. Alle bestuurlijke functies opgegeven, kostte mij toch weer teveel energie. Mezelf bij FamilySupporters kunnen ontwikkelen tot een nieuw sort professional, eentje die naast mensen gaat staan, klankbord is en helpt wat overzicht te creëren in hectische tijden waar zij zich in bevinden. Specialiteit : het ondersteunen van naasten van mensen met bv dementie. Mooi werk. Met het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd klein beetje doorwerkend, daar waar ik iets kan betekenen. 

In dit blog stukjes over mijn werk als ondersteuner van naasten v mensen met dementie, te vinden onder de kopjes Lotgenoten en Dit en dat blogs.

Recent voegde ik het kopje ommetjes toe. Eigen fotoseries. Vastleggen wat ik zie, niet in woorden maar in beelden met een woordje of woorden er bij.

En altijd, altijd bezig te proberen te begrijpen waar het nu echt over gaat, ” trying to make sense of it all.” Denkend over systemen, het systeem van zelf, creativiteit, inspiratie, waarden en inspiratie.

Dat is mijn werk nu, doen, experimenteren, en ” trying to make sense.” Op pad.

 

Leren van elkaar : Lotgenoten Odensehuis Amsterdam Zuid en buurthuis Ons Genoegen

Voor wie?

De lotgenotengroepen zijn opgezet voor naasten van mensen met dementie. Met elkaar kan in een vertrouwde en veilige omgeving gepraat worden over wat je bezig houdt.

In welke situatie?

Het leven met iemand die overvallen wordt door één van de ziekten die valt onder de noemer van dementie is geen sinecure. Veel mensen vragen zich af : Wat gebeurt er allemaal? In welke mallemolen ben ik terecht gekomen? Ben ik net aan de ene situatie gewend, gebeurt er weer van alles; het lijkt wel alsof ik er helemaal door opge- slokt word. Hoe blijf ik bij mezelf? Hoe blijf ik trouw aan mezelf, mijn eigen waarden, en trouw aan mijn man, vrouw, vader, moeder, vriend, vriendin? Kan het leven ook aangenaam blijven of is het een grote ellende?

Waarom?

Het vinden van (h)erkenning, van elkaar leren en het bieden van steun dragen bij aan het krijgen van meer grip op de eigen situatie en naast de ingewikkelde dingen, ook de waardevolle zaken (weer) te ontdekken.

Hoe?

• Er is een open groep, nieuwe mensen kunnen aansluiten, soms vertrekken mensen uit de groep. Er is geen verplichting, je komt als het schikt.
• Het gesprek wordt ondersteund/begeleid door een ervaren gespreksleider. Deze zorgt er voor dat iedereen voldoende aan bod kan komen en draagt bij aan de kwaliteit van het gesprek.
• Er is ruimte voor onderwerpen die zowel de ziekte zelf betreffen, als het effect op relaties en hoe je daar mee om kunt gaan. Dit kan zowel praktisch als emotioneel van aard zijn.
• De gespreksleider is ervaren in het leiden van (groeps) gesprekken, heeft verstand van groepsprocessen en is deskundig op het gebied van dementie
• De groep komt om de week op donderdagochtend van 11.00 – 12.30 uur bijeen.

Interesse?

Neem vrijblijvend contact op

Adres: Hygiëastraat 4, 1076 RM Amsterdam (In de steeg tussen Olympiaplein 58 en 60, tegenover het Sport Medisch Centrum) Telefoon: 020 – 337 42 44

E-mail: coordinator@odensehuis.nl

www.odensehuis.nl

 

Individuele coaching voor naasten van mensen met dementie.

Wat ?
Een veilige en vertrouwde plek om je hart te luchten. Vertrouwelijk. Tijd even alleen voor jou.
Een ter zake kundige gesprekspartner die van wanten weet. Gelijkwaardig contact, om samen je situatie te verkennen en te  verbeteren.

In welke situatie?
Het leven als (of met -) iemand die overvallen wordt door één van de ziekten die valt onder de noemer van dementie is geen sinecure.
Veel mensen vragen zich af : Wat gebeurt er allemaal? In welke mallemolen ben ik terecht gekomen? Ben ik net aan de ene situatie gewend, gebeurt er weer van alles; het lijkt wel alsof ik er helemaal door opgeslorkt word. Hoe blijf ik bij mezelf? Hoe blijf ik trouw aan mezelf, mijn eigen waarden, en trouw aan mijn man, vrouw, vader, moeder, vriend, vriendin? Kan het leven ook aangenaam blijven of is het een grote ellende?
We weten dat dementie een slopend en sluipend verloop heeft, waarin achteruitgang onvermijdelijk is en uiteindelijk leidt tot overlijden. Ook weten we inmiddels dat de periode vanaf de diagnose tot aan overlijden gemiddeld 6 tot 8 jaar duurt.
Het aanbod van ondersteuning is divers, van casemanagers, mantelzorgadviseurs, mantelzorglunches ” makelaars ” , cursussen over dementie, lotgenoten contact, gespreksgroepen, tot en met psychologische/ psychotherapeutische behandeling. Van advies over praktische oplossingen, het regelen van hulp en ondersteuning tot en met therapie.

Coaching voor naasten van mensen met dementie.
Coaching gaat uit van een gelijkwaardige relatie, waarin ieder zijn eigen deskundigheid inbrengt. Er is geen sprake van behandeling of therapie in de zin van een ‘zieke’ en een behandelaar.
Het onderwerp van coaching is altijd degeen die aanklopt, en het samen zoeken naar mogelijkheden in jezelf om meer grip te krijgen op je situatie. Waar zitten kansen en belemmeringen?

• In je jezelf,  patronen die ontwikkeld zijn in je leven, de manier waarop je in het leven staat?
• In het veranderen van de rol die je ten opzichte van je naaste hebt ?
• In je omgeving, je familie, je netwerk?
• Of misschien in de zorgwereld waar je in terecht komt

 

In een aantal gesprekken verkennen we deze vier gebieden èn de wisselwerking tussen deze gebieden. ( waar het ‘ schuurt ‘) Samen puzzelen, en nadenken over effectieve manieren om met de steeds veranderende situatie om te gaan.

Deze manier van coaching  is gebaseerd op kennis van een aantal gebieden; systeem & complexiteitstheorie, psychodynamica, roltheorie en kennis van het ziekteproces bij dementie.

Over mijzelf
Opgeleid als verpleegkundige, bedrijfskundige, en ( Tavistock Institute Gecertificeerd )  Coach voor leiderschap en professionele ontwikkeling. Een jarenlange ( leidinggevende) carrière in de zorg o.a. voor mensen met dementie. Dochter van moeder die overleed aan dementie. Jarenlang kroegbaas van een Alzheimercafé. Met pensioen , nog een klein beetje doorwerkend waar ik wat kan bieden.  Nieuwsgierig, leergierig en waardengedreven zijn trefwoorden die mij passen.
Naast individuele coaching ben ik beschikbaar als onafhankelijke ondersteuner voor gesprekken met familie of naasten om zich op de veranderende situaties voor te bereiden.

 

zie hier :